7

نور امید

5y7tfl34604kj86pj1

خوابهایم را با ریسمانی به آسمان بافته ام
اما… این آسمان رنگ نمی بازد
نه به شب های سیاهش… نه سحر وقت طلوعش
مهربانم چه شد…؟ غمگینی…!
زمین سرد است…!
خاص باید باشد… نوری از جنس هوای داشتنت
چشمهایم آرام نمیگیرند… دلم بی قرار است
این روزها و این شب ها چه بی قدر شده اند
در خلوت تنهایی خود مدام تکرار میشوم
هیچ ستاره ای از دورها نمیدرخشد
این روزها زمین حکایت سرگردانی من است
ببار … ابر تیره و تار
مهربانم غمگین است
زمین سرد است
نسیم پریشانی… طراوتی را میخواهد
باز هم تویی که دستانم را میگیری
همیشه آغوش تو امن ترین پناه من است

…/
نویسنده : سیده پریسا میرنظامی ” پری مثل

دیدگاهی دارید؟